Friday, July 24, 2015

BARU BIAN: UCAPAN SEMPENA MENYAMBUT HARI KEMERDEKAAN SARAWAK


22 JULAI 2015

Pada 22 Julai 1963, British telah memberi kemerdekaan penuh kepada Sarawak dan kita menjadi sebuah negara berdaulat dalam hak sendiri. Sarawak adalah sebuah negara merdeka dari tarikh tersebut sehingga 16 September 1963, apabila kita menandatangani Perjanjian Malaysia bersama-sama dengan Sabah, Malaya dan Singapura untuk membentuk Persekutuan Malaysia.

Seperti yang anda sedia maklum, terdapat sentimen yang kian meningkat di kalangan rakyat Sarawak bahawa kita tidak menerima layanan adil oleh Semenanjung Malaysia di bawah Kerajaan BN sejak 50 tahun yang lalu, yang dibuktikan oleh jurang pembangunan dan kekayaan di antara kita dengan mereka. Terdapat keinginan yang semakin dirasai oleh rakyat Sarawak untuk menjadi bebas dan merdeka seperti semasa 8 minggu pendek pada tahun 1963. Kebelakangan ini, kita telah melihat semakin ramai rakyat Sarawak menggunakan bendera lama negara Sarawak bagi menghiasi kenderaan dan pakaian mereka. Ini memberi petanda jelas bahawa tidak semua berada dalam keadaan baik di Sarawak.

Mengapakah ini berlaku, apabila kita telah menjadi sebahagian daripada Malaysia selama lebih 50 tahun? Kerajaan persekutuan sepatutnya memikirkan persoalan ini secara serius dan berusaha menangani isu-isu yang telah membawa kepada ketidakpuasan hati di kalangan rakyat Sarawak. Sesungguhnya, tidak ada ‘negeri’ lain di Malaysia di mana kita akan jumpa semangat ‘anti-Malaya’ seperti yang telah mencengkam rakyat Sarawak.

Terkini, yang ada di fikiran setiap orang adalah skandal 1MDB yang mengaitkan Perdana Menteri dalam penyelewengan dan salah guna wang rakyat. Peruntukan sebanyak RM42 bilion (yang kita tahu setakat ini) telah ditipu dari kita semua manakala kerajaan berterusan hendak mengambil tindakan ke atas pemberi maklumat berbanding melantik panel yang bertanggungjawab untuk menyiasat jenayah tersebut. Pada masa yang sama, ramai yang berjuang untuk hidup kerana harga barangan dan perkhidmatan meningkat akibat pelaksanaan GST. Salah urus dan rasuah di pihak kerajaan dan pihak berkuasa awam telah mencapai suatu tahap yang akan membawa kehancuran kepada negara ini jika ia tidak dihentikan.

Sabah dan Sarawak telah dipinggirkan selama lebih 50 tahun, dianggap sebagai simpanan tetap untuk kerajaan BN manakala Semenanjung Malaysia mendapat pelbagai manfaat daripada kekayaan sumber kita. Setiap kali pilihanraya, menteri-menteri BN datang menabur janji namun tidak ditepati. Manakala kebebasan agama kita pula diancam oleh pendirian lemah kerajaan dalam isu 'Allah' dan Alkitab (BM bible).

Yang dinyatakan tadi adalah beberapa sebab yang menyebabkan kami dalam PKR Sarawak terus fokus dalam perjuangan untuk menukar kerajaan hari ini. Kami tidak berjuang dengan menggunakan kaedah Rentap, Rosli Dobi, Ukung & Dayung Kelupan atau Bian Murud (nenek moyang saya) secara penentangan fizikal terhadap penindas mereka. Sebaliknya, pada hari ini kita perlu menggunakan kebijaksanaan dan kematangan politik untuk mencapai perubahan yang kita mahu. Kami percaya bahawa perubahan harus datang melalui peti undi.

Tahun lepas pada hari ini, Dato 'Seri Anwar Ibrahim berada di Kuching untuk memperingati Hari Kemerdekaan bersama-sama kita. Dalam ucapannya, beliau mengakui pengorbanan dan sumbangan Sarawak dan Sabah kepada kejayaan ekonomi Malaysia. Beliau turut mengakui terdapat perbezaan di antara Borneo dan Semenanjung Malaysia dari segi pembangunan dan kekayaan. Lebih penting lagi, DSAI menegaskan bahawa Malaysia adalah sebuah persekutuan, dan bahawa dalam sebuah persekutuan sebenar, terdapat pembahagian kuasa yang membolehkan semua negeri komponen bekerja sebagai unit yang berasingan manakala struktur keseluruhan kekal utuh sebagai sebuah negara berdaulat yang diiktiraf oleh komuniti antarabangsa. DSAI menganjurkan satu pengagihan kuasa, berbanding dengan pengumpulan kuasa di peringkat persekutuan yang merupakan senario semasa. Perkara-perkara penting seperti pertahanan negara, keselamatan dalam negeri dan usaha meningkatkan hasil negara harus kekal dengan kerajaan pusat, namun masih ada ruang untuk pengagihan kuasa bagi banyak lagi perkara lain.

Mengakui ketidakadilan dalam layanan di mana Sabah dan Sarawak dipinggirkan dan kemiskinan yang dialami oleh Sarawak dan Sabah walaupun kaya dengan pelbagai sumber akibat rasuah, nepotisme dan kronisme oleh kedua-dua Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan Negeri, dan dalam semangat Perjanjian 1963 Malaysia, DSAI mencadangkan rancangan 7-Perkara untuk Sarawak dan Sabah selaras dengan konsep sebenar persekutuan. DSAI tidak ada bersama kita di sini pada hari ini tetapi saya ingin menegaskan perkara-perkara utama pelan yang beliau cadangkan untuk kita pada tahun lepas.

Paling utama, perkara pertama adalah untuk mengiktiraf - dalam Perlembagaan Persekutuan, buku teks dan wacana rasmi - bahawa Sabah dan Sarawak adalah ‘negeri-negeri’ istimewa yang sama taraf dengan Semenanjung Malaysia di dalam Persekutuan Malaysia.

Perkara-perkara lain adalah:
Perkara 2: Memartabatkan Bahasa Malaysia sebagai bahasa kebangsaan tetapi dalam masa yang sama melindungi kebebasan bersuara dan maklumat dalam semua bahasa, seperti yang termaktub dalam Perlembagaan Persekutuan, termasuk penggunaan perkataan ‘Allah’ di dalam Alkitab Bahasa Melayu dan Iban dan penerbitan-penerbitan lain.

Perkara 3: Perkongsian Persekutuan-Negeri dalam kekayaan petroleum dan kuasa dalam Petronas dengan perwakilan negeri sebagai ahli Lembaga; penubuhan peringkat kedua syarikat Minyak dan Gas pemilikan negeri sepenuhnya; Royalti minyak sebanyak 20%; pemansuhan dasar kabotaj; pembinaan lebuhraya Pan-Borneo yang berkualiti setanding dengan lebuh raya di Semenanjung Malaysia dan bekalan elektrik dan air kepada 90% isi rumah.

Perkara 4: Mewujudkan Suruhanjaya Kekal antara Persekutuan-Negeri untuk menyelia kedatangan warga asing di Sarawak dan Sabah; trans penghijrahan rakyat Malaysia yang lain ke Sabah dan Sarawak; dan keselamatan sempadan dan pantai di kedua-dua negeri.

Perkara 5: Menubuhkan Suruhanjaya Tanah Negeri, dengan perwakilan diinstitusikan daripada masyarakat asal dan bertanggungjawab kepada Dewan Undangan Negeri, untuk mentadbir hal tanah terutamanya tanah Hak Adat Bumiputera (NCR), menjalankan kaji selidik, menyiasat dan menyelesaikan pertikaian tanah; dan mewujudkan kerajaan peringkat ketiga di bandar dan peringkat bahagian untuk memudahkan penyertaan dalam membuat keputusan dan autonomi asli.

Perkara 6: Borneonisasikan perkhidmatan awam negeri ini dengan pengambilan dan kenaikan pangkat yang telus dan meritokrasi; Pengambilan lebih ramai warga Borneo ke dalam Pentadbiran dan Perkhidmatan Diplomatik dan perlantikan lebih ramai warga  Borneo sebagai Duta dan Pesuruhjaya Tinggi; dan Biasiswa untuk  pelajar-pelajar Borneo amnya dan pelajar-pelajar orang asli Borneo khususnya tanpa diskriminasi atas alasan etnik dan agama.

Perkara 7: Menubuhkan satu Suruhanjaya Siasatan Diraja untuk memulakan kajian mengenai kesihatan persekutuan di Malaysia dalam tahun pertama Kerajaan Persekutuan baru dan menyiapkannya dalam tempoh 3 tahun, untuk memperbaharui dan meremajakan sistem persekutuan kita.


Sudah terlalu lama kita telah dipinggirkan, bukan sahaja oleh Kerajaan Persekutuan, tetapi juga oleh kerajaan negeri, yang mungkin mendapati ia lebih mudah untuk mengikut jejak kerajaan persekutuan BN dan bukannya berjuang demi hak kita untuk mendapatkan peruntukan dan sumber. Kita telah merana sebagai 'sepupu miskin' Semenanjung Malaysia dan dianggap sebagai ATM dan deposit tetap kerajaan BN. Masih banyak yang perlu kita lakukan, dan keupayaan politik adalah paling utama. Pemimpin-pemimpin yang kita pilih mesti meletakkan kepentingan Sarawak dan rakyat Sarawak sebelum kepentingan mereka sendiri. Calon-calon kita sememangnya memahami dengan baik akan keadaan yang dihadapi oleh rakyat Sarawak, dan janji-janji yang dibuat dalam Roadmap kami akan membantu Sarawak untuk bergerak ke hadapan dan untuk mengambil tempat kita yang sah sebagai rakan kongsi yang sama dalam Persekutuan Malaysia serta menikmati tahap pembangunan dan kemajuan yang sama seperti di Semenanjung Malaysia.

Saya ingin sekali lagi memetik kata-kata Charles Brooke pada tahun 1915, pada persidangan Dewan Undangan Negeri memberi amaran kepada nenek moyang kita bahawa selepas masa beliau sebagai Raja Sarawak,

“...others may appear with soft and smiling countenances, to deprive you of what is solemnly your right – and that is, the very land on which you live, the source of your income, the food even of your mouths? If this is lost to you, no amount of money could recover it.

“Unless you follow this advice you will lose your birthright, which will be taken from you by strangers and speculators who will in their turn become masters and owners, whilst you yourselves, you people of the soil, will be thrown aside, and become nothing but coolies and outcasts of the island.”

Saya percaya bahawa rakyat Sarawak kini telah sedar akan hakikat bahawa kebimbangan Charles Brooke telah menjadi kenyataan. Dalam konteks petikan di atas, Charles Brooke merujuk kepada Tanah Adat Bumiputera (NCR) sebagai hak kelahiran kita yang perlu dijaga dengan rapi. Tetapi pada hari ini, rakyat Sarawak telah ditipu oleh para pemimpin politik BN dan UMNO yang datang menabur banyak janji-janji manis tetapi kosong kepada kita dan 'muncul dengan wajah yang lembut dan tersenyum' dan menyebabkan ramai antara kita hilang hak warisan kita seperti yang dijanjikan di bawah Perjanjian Malaysia . Sudah tiba masanya bagi kita untuk mengambil arah yang berbeza daripada BN yang telah membawa ketidakpuasan dan kebencian kepada kita.

Rakyat Sarawak mahukan perubahan. Rakyat Sarawak mahu menuntut semula identiti kita sebagai rakan kongsi yang berasingan dan sama rata. Rakyat Sarawak mahu suara yang sebenar untuk bersuara demi hak kita. Cara yang paling cepat dan paling mudah untuk mencapai perubahan ini adalah melalui peti undi. Perubahan adalah mungkin dan kami menawarkan cara terbaik untuk mencapai perubahan ini.

Kami menawarkan Sarawak baru untuk rakyat Sarawak.


BARU BIAN
PENGERUSI PKR SARAWAK



No comments: